I think..

Don't Cry (มองโลกในแง่ดี สวนกระเเสผู้ชายหน้ามึน)

เรื่องเศร้าเคล้าเรื่องจริง ปนความฮา ตามประสาผู้หญิงวัยทอง^__^ ก็แหมอายุ 2 รอบครึ่งแล้วนี่ค่ะ ถ้าเป็นยิมนาสติกเค้าก็เรียก ราวน์ดรอป 2รอบครึ่ง เลยล่ะค่ะ (มั่วไปเรื่อย) 
  

หนูไม่อยากเป็นขี้มูก..กก..!                                                    

ก้อยพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจที่ถูกเพื่อนร่วมงานเปรียบเป็นขี้มูก ด้วยประเด็นถกเถียงในเรื่องการดองงานและความขี้เกียจของเธอเอง
ไม่รู้ว่าคำนี้ไปสะดุดต่อมหงอยของก้อยตรงไหน...ทำเอาต่อมอยากรู้ของ jj และผูงชะนีเผือกเอียงหูฟังกันเป็นแถว

jj : ก้อยแกบ้าป่าววะเรียกไอขี้เกียจไม่โกรธแต่เรียกไอขี้มูกน้ำตาคลอแกมีปมอะไรกะขี้มูกวะ มันอึกอักก่อนตั้งท่าจะตอบแบบเก็บกดว่า

ก้อย : พี่คิดดูนะ เกิดเป็นขี้มูกอะ มันเศร้า เกิดมาให้เค้าแคะแล้วเค้าก็ดีดทิ้ง
เหล่าชะนีเผือกที่นั่งแอบฟังกันถึงกะงงในคำเปรียบเปรียของไอก้อยมัน
แต่เริ่มจับประเด็นได้ว่ามันคงอกหักแหงมๆ ของอย่างนี้  jj อาบน้ำมะพร้าว..เอ้ย!อาบน้ำร้อนมาก่อนเฟ่ย เลยถามมันต่อแบบกวนๆเผื่อมันจะขำ

jj : ถ้าเกิดมาให้เค้าแคะแล้วเค้าก็ดีดทิ้ง แล้วถ้าเป็นขี้ล่ะก้อยจะเป็นยังไง

ก้อย : ก็ยังดีกว่าขี้มูกน่ะพี่เอาง่ายๆ (ก้อยเริ่มจริงจัง) ถึงเวลาเค้าก็ราดน้ำหรือกดทิ้งมันเป็นการกระทำทางอ้อม (อ้อมไงฟะ) แต่ขี้มูกอะ เค้าดีดทิ้งด้วยนิ้วโดยตรงดีดไกลด้วย

jj : โอ้วววว...มันคิดได้ยังไงลึกซึ้ง ลึกซึ้งมาก อืมม์ เองั้นถ้าแกเกิดเป็นขี้หูล่ะ จะเป็นไง

ก้อย : ก็ดีกว่าขี้มูกอยู่ดีล่ะพี่! หนูไม่อยากจะพูด (ขนาดมันไม่อยากนะนี่)
jj : เอาๆ พี่ให้โอกาสแกได้ระบาย

ก้อย : ก็ขี้หูอะ เค้าปั่นเราทิ้งด้วยความนิ่มนวลอย่างน้อยหนูก็ได้เตรียมใจ (ก้อยพูดด้วยสีหน้าเศร้ามาก)

jj : แล้วแกจะยอมเป็นแค่ไอขี้มูกอีกนานไหมวะ พี่ว่าของอย่างนี้ พี่ไม่รู้จะบอกยังไงเอาไว้แกคิดว่าแกอยากเล่าแกคุยกับพี่ได้นะเฟ่ย..
                                 ......................................................

ปล.วันหลังก็มีแอบถามมันบ้าง คือแอบเป็นห่วงมันนิดนึง...แต่อาการทางใจมันคงดีขึ้นแล้วล่ะสังเกตจาการที่มันใส่รองเท้าสุดซิ่ง สีทองประกายมุก โอ้ว....กระชากวัย